Nenad je prvi kontakt sa gitarom ostvario u 11. godini života. Sa 14 godina počinje javno da nastupa u rodnoj Jagodini (Srbija), sa bendovima kao što su: Etiopia, Pure, Black Lilihip i Kaiser. Profesionalnu karijeru započinje 1998. godine u bendu Zabranjeno pušenje, a pored koncerata i televizijskih nastupa, postaje aktivan i kao studijski muzičar u Beogradu.
Od tada pa do danas, stalno je angažovan i aktivan na domaćoj i međunarodnoj muzičkoj sceni.
Nakon prve svetske turneje sa Emirom Kusturicom i The No Smoking Orchestra (TNSO) 2002. godine, upisuje prestižnu London Music Academy (TVU – Thames Valley University), gde dobija stipendiju i nagradu za studenta godine na odseku za džez i popularnu muziku. Nakon četiri godine provedene u Londonu, Nenad odlazi u Los Anđeles, gde boravi šest meseci i upoznaje svetski poznata imena džez scene kao što su Scott Henderson, Gary Novak, Mikan Zlatković, Miroslav Tadić, Jimmy Earl i Peter Sprague. Nakon toga seli se u Pariz, gde vrlo brzo počinje da nastupa i sarađuje sa svetskim imenima iz oblasti džeza i world music scene.
Od samog početka karijere, Nenad se isticao izuzetnom žanrovskom i stilskom raznovrsnošću. Najviše se afirmisao u oblastima džeza, roka, funka, popa, brazilske muzike (samba, bossa nova), muzike Zapadne Afrike i Magreba, kao i tradicionalne balkanske muzike.
U 1999. godini snima album „Prizivanje kiše“ Slobodana Trkulje, nakon čega se priključuje bendu Zabranjeno pušenje na turneji „Ja nisam odavle“.
Posle prvog snimanja sa bendom Zabranjeno pušenje na albumu za film „Crna mačka, beli mačor“, važno je istaći i saradnju sa producentom iz Novog Zelanda, Mikeom Nielsenom (Jamiroquai, U2, Dead Can Dance), sa kojim Nenad ostaje u kontaktu i često sarađuje na različitim studijskim projektima.
Priključuje se bendu Shaz Rocket, talentovane pevačice i glumice, koja u tom periodu vodi džem sesije svakog utorka u klubu Pop Bar, u poznatom delu grada. Još kao srednjoškolac svira u svom prvom bendu Pure, a zatim i u bendu Etiopia, nastupajući po klubovima širom Srbije.
Godine 1998. seli se u Beograd, gde počinje da svira u klubovima „Plato“ i „SKC“ sa bendom Miloša Petrovića, Vasila Hadžimanova, Nenada – Neše Petrovića i Branka Markovića.
Nakon snimanja muzike za film Emira Kusturice „Crna mačka, beli mačor“, Nenad kreće na svoju prvu evropsku turneju sa istim bendom, koji menja ime u „Emir Kusturica & The No Smoking Orchestra“. Turneja počinje u Grčkoj, na ostrvu Krf, a posle velikog koncerta u Atini nastavlja se kroz Italiju, Španiju i Portugal.
Godine 2000. bend Emira Kusturice snima album „Unza Unza Time“ za francusku izdavačku kuću Universal, što ubrzo otvara vrata velikim turnejama po Evropi, kao i Severnoj i Južnoj Americi. Paralelno sa tim, Nenad intenzivno radi kao studijski muzičar i snima veliki broj albuma za domaće folk i pop izvođače.
Nakon trogodišnje saradnje sa Emirom Kusturicom i TNSO, 2002. godine dobija stipendiju britanskog časopisa „Total Guitar Magazine“ i odlazi na studije na Guitar Institute u Londonu. Već naredne godine dobija nagradu za studenta godine i upisuje trogodišnje studije kao stipendista Thames Valley University. Na univerzitetskim koncertima zapaža ga poznati britanski producent Yak Bondy (Lisa Stansfield, Spice Girls), sa kojim ubrzo snima EP projekte za izvođače kao što su Emma Bunton (Spice Girls), „Crickets Sing for Annamaria“, kao i popularni bend S Club 7. Nakon toga sarađuje sa istaknutim imenima londonske Drum’n’Bass scene, poput Rockyja Singha (Asian Dub Foundation), Flexie, Miss Trouble, kao i sa bubnjarom Peteom Zeldmanom, poznatim po saradnji sa Steveom Vaiem.
Više puta nastupa kao predstavnik Guitar Institute-a na sajmovima muzičke opreme u Birmingemu, kao i na London Guitar Expo-u u hali Wembley Arene, sa svojim triom koji su činili Alan Mian (bas) i Justin Scott (bubnjevi), obojica profesori sa akademije. Nastupa i u londonskom Sohou.
Sa pevačicom Juliet Russell učestvuje u promociji knjige „Musician“ autora Keitha Shadwicka, posvećene Jimiju Hendrixu, koja se održala u kući u Brooke Streetu u Londonu, u kojoj je nekada živeo kompozitor Georg Friedrich Handel.
Nakon Londona, Nenad odlazi na šestomesečni boravak u Los Anđeles, gde upoznaje svoje muzičke uzore, među kojima su Miroslav Tadić, Gary Novak, Scott Henderson, Jimmy Earl i Scott Kinsey. Sa Mikanom Zlatkovićem upoznaje scenu San Dijega i počinje redovno da nastupa. Godine 2005. kratko se vraća u Beograd, gde započinje saradnju sa Željkom Joksimovićem, za koga snima album „IV“ i učestvuje na turneji po Srbiji i Evropi do sredine 2006. godine.
Iste godine, na poziv Slobodana Trkulje, odlazi na sedmodnevne probe projekta Balkanopolis i Metropole Orchestra u Hilversumu (Holandija), nakon čega nastupa na koncertu u beogradskom Sava Centru, koji je kasnije objavljen i kao DVD izdanje.
Krajem 2006. godine započinje rad na svom prvom autorskom albumu „Kec“, koji snima u studiju „Berar“ u Novom Sadu, uz pomoć prijatelja i saradnika: Marka Đorđevića (bubnjevi), Vasila Hadžimanova, Slobodana Trkulje, Aleksandra Banjca, Ištvana Mađarića i Vladimira Samardžića. Album ne završava u Srbiji, jer se početkom 2007. godine seli u Pariz.
Snimanje albuma nastavlja u Parizu sa Bojanom Zulfikarpašićem, Mokhtarom Sambom, Hadrienom Féraudom i Omarom El Barkaouijem, u studiju Philippea Bruna, producenta Youssoua N’Doura.
Godine 2008. postaje član benda prestižnog kabarea „Trois Mailletz“ u Latinskoj četvrti u Parizu, gde redovno nastupa.
Ubrzo potom postaje aktivan na džem sesijama u klubovima kao što su Le Baiser Salé, Sunset, Sunside, Duc des Lombards i Caveau des Oubliettes, gde se povezuje sa pariskom džez scenom.
Njegov prepoznatljiv gitaristički izraz dovodi ga do prvog ozbiljnog ugovora 2010. godine, kada ga trubač Ibrahim Maalouf poziva da se priključi njegovom bendu. Sa njim provodi naredne dve godine na svetskoj turneji, promovišući album „Diachronism“. Tokom tog perioda nastupa na istim festivalima i binama sa svojim muzičkim uzorima, kao što su Pat Metheny, George Benson, John Scofield, Marcus Miller i mnogi drugi.
Isti bend nastupa i na najvećoj dodeli džez nagrada u Francuskoj, „Victoires du Jazz“, u Juan-les-Pinsu, gde Ibrahim Maalouf 2011. godine dobija nagradu za najboljeg džez muzičara.
Treba istaći da je tokom samo dve godine saradnje sa Ibrahimom Maaloufom, Nenad nastupio na gotovo svim najznačajnijim džez festivalima u Evropi, uključujući North Sea Jazz, Marciac, Juan-les-Pins, Jazz à Montreux, Jazz à Vienne, Cully Jazz Festival, Paris Jazz Festival i Montreal Jazz Festival.
Od 2011. godine Nenad se priključuje bendu legendarnog senegalskog bubnjara Mokhtara Sambe (Joe Zawinul, Carlos Santana, Alpha Blondy, Salif Keita…), sa kojim nastupa do danas.
Na poziv poznatog dirigenta Farida Aouameura, Nenad u više navrata odlazi u Alžir, gde nastupa sa Nacionalnim orkestrom Alžira u popularnoj televizijskoj emisiji „Alhan Wa Chabab“, što mu potom otvara mogućnost da više puta održi seminare (master klasove) na Muzičkoj akademiji u Alžiru.
Iste godine nastupa sa senegalskim pevačem Woz Kalijem na najvećem world music festivalu u Africi (PAN AFRICA FEST). Takođe, te godine se priključuje bendu pevačice Mayre Andrade na svetskoj turneji i promociji albuma „Storia, Storia“.
Godine 2012, nakon uspešne audicije, dobija poziciju solo gitariste u bendu Grand Corps Malade, poznatog francuskog pesnika i kantautora, sa kojim naredne četiri godine nastupa u gotovo svim frankofonim regionima (Kanada, Ostrvo Reunion, Mauricijus, Senegal, Maroko, Alžir, Tunis), kao i u svim većim dvoranama i na festivalima širom Francuske.
Tokom 2013–2014. godine pridružuje se bendu pevačice Indila, sa kojom uspešno realizuje svetsku turneju po Evropi, Africi i Kanadi. Nakon koncerta sa Bojanom Zulfikarpašićem na festivalu North City u Kosovskoj Mitrovici, upoznaje Karima Ziadda (Zawinul Syndicate, Cheb Mami, Khaled), koji je u tom periodu svirao sa Bojanom Z, te dobija mesto gitariste u njegovom bendu Ifriqiya, sa kojim nastupa i danas.
Sa Nenadom Vasilćem, priznatim kontrabasistom iz Beča, iste godine ostvaruje niz zapaženih nastupa u Austriji (Beč, Grac, Linc) i Srbiji (Studio M – Novi Sad, Dom omladine Beograd i Dom vojske – Niš).
Na poziv Emilea Parisiena, poznatog francuskog džez saksofoniste, pridružuje se bendu Erica Serre, svetski poznatog umetnika i kompozitora filmske muzike, poznatog po saradnji sa rediteljem Lucom Bessonom i po ostvarenjima kao što su „Veliko plavetnilo“, „Nikita“, „GoldenEye 007“, „Peti element“ i „Leon profesionalac“. Sa ovim sastavom realizuje veliku turneju po Rusiji i Ukrajini.
Godine 2015. nastavlja saradnju i turneje sa francuskim slamerom Grand Corps Malade na promociji albuma „Funambule“.
Sa pevačicom Indila nastavlja turneje po Evropi, koje ga dovode i u Beograd, gde nastupa sa njom u Kombank Areni.
Mayra Andrade, pevačica sa Zelenortskih Ostrva, sa kojom je ranije sarađivao, ponovo ga poziva na turneju i promociju albuma „Lovely Difficult“, tokom koje po prvi put nastupa u Japanu i Južnoj Koreji.
Nenad upoznaje Lisu Simone, ćerku legendarne pevačice Nine Simone, i sa njom održava desetak koncerata u Francuskoj i Švajcarskoj. Takođe realizuje mini-turneju sa Azizom Sahmaouijem i projektom University of Gnawa u Francuskoj, Nemačkoj i Austriji.
Tokom 2016–2017. godine pridružuje se bendu Guillaumea Perreta „Electric Epic“, sa kojim najpre održava oko 60 koncerata u Francuskoj, a zatim i prvu turneju po Kini (Peking, Šangaj, Vuhan), u organizaciji Francuskog kulturnog centra u Kini. Nakon toga, bend nastavlja uspešnu turneju po Evropi i nastupa na značajnim festivalima u Belgiji, Holandiji, Nemačkoj, Švajcarskoj, Španiji i Portugalu.
Nenad se priključuje Hughu Coltmaneu, bivšem pevaču britanskog benda „The Hoax“, na turneji njegovog nagrađivanog albuma „The Shadows of Nat King Cole“ širom Francuske.
Nakon koncerta u Beogradu i susreta sa prijateljima iz benda Hindi Zahra, njen produkcijski tim poziva Nenada da se pridruži grupi, sa kojom održava deset koncerata u Tunisu, Italiji i Grčkoj.
Na poziv prijatelja Davida Aubaillea, sa kojim sarađuje u bendu Karima Ziadda, dobija priliku da nastupi sa alžirskom rai zvezdom Chebom Khaledom u Džedi (Saudijska Arabija). Koncert je ostao upamćen kao prvi nastup jedne strane zvezde uživo u toj zemlji.
Nenad nastavlja turneje po Francuskoj i snima sa Bojanom Zulfikarpašićem album „Modern Times“.
Godine 2018. dobija angažman u bendu britanskog mjuzikla „Bodyguard“, posvećenog Whitney Houston, nastalog prema istoimenom filmu. Nakon Londona, Brodveja i Las Vegasa, mjuzikl se izvodi i u Parizu, u dvorani Palais des Sports, gde Nenad sa ansamblom održava 40 predstava.
Sa saksofonistom Guillaumeom Perretom snima gitaru za dokumentarni film o francuskom kosmonautu „16 levers du soleil“.
Sa rok pevačicom Amandine Bourgeois održava desetak koncerata širom Francuske, uglavnom na festivalima, kao i nastupe sa Chebom Khaledom u Kataru, Maroku i Francuskoj.
Godine 2019, na poziv benda Emira Kusturice, od marta se ponovo priključuje sastavu i započinje veliku svetsku turneju koja obuhvata Švajcarsku, Francusku, Španiju, Portugal, Veliku Britaniju, Ujedinjene Arapske Emirate i veliku turneju po Rusiji. Iste godine pridružuje se i francuskoj soul i funk zvezdi Sly Johnsonu, sa kojim održava desetine koncerata u Francuskoj.
Tokom 2020. godine nastavlja turneje sa Emirom Kusturicom i The No Smoking Orchestra (TNSO) u Rusiji, kao i sa Sly Johnsonom u Francuskoj.
Godine 2021. dobija ponudu da se priključi svetski poznatoj umetnici ZAZ iz Pariza. Tokom narednih 17 meseci održava 140 koncerata širom sveta, nastupajući u 36 zemalja.
