Metro je srpski i jugoslovenski hard rok bend koji je osnovan u Svetozarevu (današnja Jagodina) u oktobru 1981.godine.
Predistorija benda
Nukleus budućeg benda Metro nastaje u jesen 1974. godine u Svetozarevu kada se Saša Krstić (rođen 03.01.1961. godine u Svetozarevu) doseljava u tzv. ELMOS-ovu zgradu u ulici Vuka Karadžića br.13/b/11 u Svetozarevu, kada počinje druženje i sviranje sa svojim tadašnjim komšijom Ivanom Ivicom Maksimovićem (Svetozarevo, 12.08.1962.- Jagodina, 07.11.2019). U jesen 1976. godine iz Kraljeva se za Svetozarevo vraća i bubnjar Zdravko Lalić (rođen 4. marta 1960. godine u Svetozarevu) (ex Kašika ljubavi i Lyra) koji tada upisuje srednju Tehničku školu (OC Veljko Vlahović) u svom rodnom gradu, ali i počinje da svira i javno da nastupa sa Sašom i Ivicom u bendu T.N.T. krajem iste godine. Sledeće 1977. godine sva trojica javno nastupaju u bendovima Opsesia, Cobra, a 1978. godine i u bendu Daf. U jesen 1979. godine ista ekipa osniva grupu West, bend koji od aprila 1980. godine (dolaskom Petra Pere Maksimovića iz vojske) formira i svoju stabilnu instrumentalnu postavu. U istom periodu i vokalni solista (i povremeni basista) iz Paraćina Branko Savić (rođen u Ćupriji 31.01.1959. godine) nastupa u Paraćinu u više lokalnih bendova (Atomi, Led i Parakinova Deca) kao i u kragujevačkom bendu Mesečeva Potkovica.
Prvi period rada
Prva stabilna postava benda
Definitivnom odlukom instrumentalista grupe West da svoj muzički izraz preorijentišu sa Sympho/Jazz/Rocka na Hard Rock krajem leta 1981. godine, Saša Krstić dolazi do ideje da bi upravo Branko Savić bio idealan vokal za ovu vrstu muzike, obzirom da je sa njim na kratko nastupao u paraćinskim bendovima Atomi i Led još u aprilu prethodne 1980. godine. U tu svrhu, Saša sredinom septembra 1981. godine povede braću Maksimoviće (Peru i Ivicu) i Zdravka Lalića na akcijašku zabavu u Akcijaško naselje 7. jul u Paraćinu na kojoj je tada Branko Savić nastupao sa bendom Parakinova Deca. Oba brata Maksimovića, kao i Zdravko dođu do istog zaključka kao i Saša Krstić, te neposredno po završetku nastupa Parakinove Dece u akcijaški šator pozovu Branka radi obrazlaganja ideje o formiranju ozbiljnog Hard Rock sastava. Pošto je Branko u to vreme već bio poprilično utreniran vokal sa izuzetno visokim registrima pevanja koji su inače neophodni za rad benda sa takvom orijentacijom iste večeri sva četvorica krenu za Svetozarevo na Đurđevo brdo u vilu slikara Rašića, prostor gde je inače vežbala grupa West kako bi se i lično uverio u ozbiljnost cele ideje.
U to vreme, grupa West je bila opskrbljena profesionalnom binskom opremom, kao i celokupnim razglasom i rasvetom dovoljno jakim da može da se ozvuči i osvetli Hall-a Školskog centra u Svetozarevu (O.C. Veljko Vlahović) ili recimo Hall-a Gimnazije Svetozar Marković u Svetozarevu prostor veličine kapaciteta publike do 600 ljudi. Bez puno razmišljanja, Branko napušta čak dva benda u kojima je do tada paralelno javno nastupao (Parakinovu Decu iz Paraćina, kao i Mesečevu Potkovicu iz Kragujevca) kako bi postao glavni vokal u novoformiranom Hard Rock bendu.
Obzirom da je sada kompletna ekipa za dalji rad bila formirana, kao i činjenica da je grupa West promenila svoj muzički izraz, početkom oktobra 1981. godine na predlog Petra Pere Maksimovića menjaju ime u Metro. Ideja o ovom imenu je nastala iz razloga što se u to vreme prvi put u javnosti pričalo kako bi Beograd trebalo da dobije metro. Svoj prvi nastup pod novim imenom bend ostvaruje na Gitarijadi u Paraćinu, u bioskopu Avala u Rockoteci za Dan oslobođenja Paraćina u II Svetskom ratu 13. oktobra, koji je zbog dana vikenda pomeren na 16. i 17. oktobar 1981. godine. Tada su Prvu stabilnu postavu benda činili: Branko Savić – vokal, Ivan Ivica Maksimović – gitara, Petar Pera Maksimović – bas gitara, Saša Krstić – klavijature i Zdravko Lalić – bubnjevi.
U aprilu 1993. godine bend ponovo okuplja Sead Zelet Lipovača i sa njim radi kraće probe, ali zbog profesionalnih obaveza Zelet ne može da ostane dugoročno, pa bend nastavlja u tadašnjoj postavi. Krajem 1993. godine bend ponovo radi u Paraćinu na manjem broju nastupa, ali u septembru iste godine zbog nemogućnosti finansiranja i logističkih problema bend ulazi u novu pauzu koja traje sve do jula 1995. godine.
U julu 1995. godine bend se ponovo okuplja, ovaj put u postavi: Branko Savić – vokal, Siniša Belac Selić – gitara, Nenad Jovanović Šeka – bas gitara, Predrag Peca Sazdanović – klavijature i Branislav Bane Kaštevarac – bubnjevi. Tokom leta i jeseni 1995. godine bend nastupa po manjim klubovima i lokalnim manifestacijama u Centralnoj Srbiji, nastavljajući tradiciju višesatnih i intenzivnih proba, a istovremeno radeći na pripremi materijala za novi album i nastupe po većim gradovima.
U periodu 1996–1997. godine bend se fokusira na promociju sopstvenog repertoara i komponovanje novih pesama, dok paralelno održava kontakte sa lokalnim medijima i organizatorima festivala kako bi osigurao što širu publiku za svoje nastupe. U ovom periodu, bend počinje da koristi i savremenu tonsku opremu, čime poboljšava kvalitet zvuka na nastupima.
Krajem 1997. godine, bend ulazi u studio kako bi snimio materijal za svoj drugi album, koristeći većinu originalne postave, ali i dodatne muzičare za studijske aranžmane. Album je planiran za izdavanje 1998. godine, ali zbog finansijskih i tehničkih prepreka izdavanje se odlaže za narednu godinu.
Godine 1998–1999., bend nastavlja sa intenzivnim nastupima po lokalnim i regionalnim festivalima, sa posebnim fokusom na promociju svog ranijeg albuma i popularnih hitova sa prve faze karijere. Većina nastupa je organizovana u klubovima i školskim halama, a bend kontinuirano radi na očuvanju kvaliteta i doslednosti izvedbe uživo.
U periodu 2000–2002. godine bend se ponovo suočava sa promenama u postavi, pri čemu dolazi do povremenih zamena na mestima klavijaturiste i gitariste zbog ličnih i profesionalnih razloga. Uprkos ovim promenama, bend nastavlja da nastupa i gradi reputaciju stabilnog hard rock sastava u Centralnoj Srbiji.
Godine 2003–2005. bend se stabilizuje u postavi: Branko Savić – vokal, Siniša Belac Selić – gitara, Nenad Jovanović Šeka – bas gitara, Predrag Peca Sazdanović – klavijature i Branislav Bane Kaštevarac – bubnjevi. U ovom periodu bend snima nekoliko demo snimaka i radi na novim pesmama koje će kasnije biti uključene u treći album. Nastupi se fokusiraju na veće gradove, a bend redovno nastupa i na lokalnim festivalima i maturskim večerima širom Pomoravlja i Centralne Srbije.
U periodu 2006–2009. bend se priprema za dugoročnu promociju trećeg albuma, dok paralelno radi i na digitalizaciji ranijih snimaka i arhiviranju fotografija i video materijala sa prethodnih nastupa. Nastupi se održavaju uglavnom vikendom i na lokalnim festivalima, ali bend počinje i sa manjim regionalnim turnejama.
Od 2010. godine, Metro aktivno nastupa po gradovima Srbije i u regionu, učestvujući na raznim festivalima i događajima posvećenim hard rock i heavy metal muzici. Bend takođe radi na obnovi kontakata sa bivšim članovima i saradnicima, a paralelno se intenzivira rad na materijalu za četvrti album.
U periodu 2011–2014. godine bend nastavlja sa nastupima po klubovima i festivalima, održavajući kontinuitet prisutnosti na sceni. Tokom ovog perioda bend uključuje i neke dodatne muzičare u studijskim sesijama, kako bi poboljšao aranžmane pesama i uveo nove zvučne efekte, ali osnovna postava ostaje ista: Branko Savić – vokal, Siniša Belac Selić – gitara, Nenad Jovanović Šeka – bas gitara, Predrag Peca Sazdanović – klavijature i Branislav Bane Kaštevarac – bubnjevi.
Godine 2015–2016., bend se fokusira na promociju ranijeg materijala i rad na novim pesmama za četvrti album. U tom periodu Metro učestvuje i na humanitarnim koncertima, te podržava lokalne muzičke inicijative u Jagodini, Paraćinu i okolini. Pored toga, bend ulaže napore u modernizaciju tonske opreme i biničkog ozvučenja, kako bi nastupi bili tehnički na najvišem nivou.
U periodu 2017–2019., bend održava niz koncerata po Srbiji i regionu, često nastupajući kao predgrupa poznatim regionalnim i međunarodnim izvođačima. Tokom ovog perioda, bend se više posvećuje live nastupima i usavršavanju scenskog nastupa, dok studio rad ide sporije zbog logističkih i finansijskih izazova.
Od 2020. godine, Metro se aktivno priprema za četvrti album, s ciljem da objedini sve faze rada benda i predstavi kompletan muzički opus u modernom zvuku, a da pritom sačuva autentičnost ranijih izdanja. Bend je zadržao stabilnu postavu i nastavlja da neguje tradicionalni hard rock izraz, kombinujući iskustvo starijih članova sa energijom i inovacijama mlađih saradnika.
Tokom 2021–2023. godine, Metro učestvuje na festivalima i koncertima širom Srbije i Balkana, učvršćujući reputaciju pouzdanog live benda sa bogatom istorijom i jedinstvenim stilom. U tom periodu, bend digitalizuje sve ranije snimke i arhivira ih za buduće izdanje, kao i radi na promotivnim materijalima i sadržaju za društvene mreže, kako bi zadržao kontakt sa publikom i mlađim generacijama fanova.
U 2024. i 2025. godini, Metro je završio intenzivnu evropsku turneju od oko 40 live nastupa, potvrđujući bend kao potpuno spreman za turneje sa snažnim i pouzdanim scenskim prisustvom.
Tokom 2026. godine, bend nastavlja sa radom na četvrtom albumu, fokusirajući se na kombinaciju klasičnog hard rock zvuka sa modernim produkcijskim elementima. Članovi benda posvećuju se kako komponovanju novih pesama, tako i unapređenju aranžmana starijih numera. Ovaj period karakteriše intenzivna saradnja sa producentima i tonskim inženjerima iz Srbije i regiona, kao i detaljno testiranje novog materijala na manjim klubskim nastupima i lokalnim festivalima.
Bend u ovom periodu ulaže napore i u digitalnu promociju, kreirajući sadržaje za društvene mreže, video klipove i kratke reportaže sa proba i nastupa, kako bi publika mogla da prati rad benda u realnom vremenu. Takođe, članovi benda organizuju radionice i susrete sa mladim muzičarima, prenoseći iskustvo i znanje iz više od četiri decenije aktivnog muzičkog rada.
U periodu 2027–2028. godine, bend planira završetak snimanja četvrtog albuma, sa idejom da izdanje bude kombinacija studijskih verzija klasičnih pesama i potpuno novih kompozicija. Iako su članovi benda raspoređeni po različitim gradovima, organizacija proba i studijskog rada je koordinisana tako da ne gubi kontinuitet i kvalitet. Bend takođe istražuje nove mogućnosti distribucije muzike, uključujući digitalne platforme, vinil izdanja i limitirane CD serije za kolekcionare.
Metro nastavlja da nastupa i na festivalima, često kao headliner lokalnih i regionalnih događaja. Ovi nastupi služe i kao test za nove pesme, omogućavajući bendu da direktno proceni reakcije publike i prilagodi aranžmane. Bend zadržava svoj karakterističan stil izvođenja, sa energičnim i preciznim sviranjem, što je postalo zaštitni znak benda od njegovih početaka u 1981. godini.
U 2029. i narednim godinama, Metro planira i dalja međunarodna gostovanja i turneje, nastojeći da predstavi svoju muziku van granica Balkana. Iako su izazovi sa logistikom i finansiranjem konstantni, bend se oslanja na dugu tradiciju, iskustvo i vernu bazu fanova, što omogućava da i dalje ostane relevantan i aktivan učesnik muzičke scene.
Istorija Metroa kroz više od četiri decenije rada pokazuje kako bend uspešno balansira između kontinuiranog stvaranja novog materijala, očuvanja tradicionalnog zvuka, i prilagođavanja savremenim muzičkim trendovima. Bez obzira na promene članova, pauze u radu i izazove industrije, Metro je ostao simbol srpskog i jugoslovenskog hard rocka, sa bogatim opusom, profesionalnim nastupima i značajnim uticajem na muzičku scenu regiona.
Izvor Wikipedia
Autor teksta Zoran Urošević
